این روزها دنبال واژه‌ای می‌گردم تا محبت این روزها را معنا کنم. معرفت، مرام یا هر چیز دیگری که بود مرا به سال‌های دور برد. به روزهایی که اگر در زمین خاکی محل کسی بی مبالاتی می‌کرد و آسیبی می‌رساند تمام تیم و حتی آنها که از بیرون نگاه می‌کردند نگران بودند تا آن خشونت و زشتی عادت نشود.باید از همه آنهایی که این روزها محبت را به من تمام کردند تشکر کنم. پیشکسوتان - حتی از تیم های رقیب- ، شاگردان سابقم، هنرمندان عزیز و همبازی‌ها و دوستان قدیمی و مردم عزیز که دوست داشتم فرصت بود تا یک به یک از آنها تشکر کنم اما امکان آن وجود ندارد‌.در آخر باید بگویم بزرگترها و احترام‌شان- باوجود اختلاف سلیقه - توپ زمین بازی ما نیست که هر وقت دل‌مان خواست به آن لگد بزنیم.مثل همین عکس که یادم می‌‌اندازد تاریخ و افتخار در گرو گرامی دانستن بزرگترها است. خوابتان آرام بزرگ‌تر‌های ما